( 1334 ش ) بارها سيوطى و مغنى و مطوّل ، شرح شمسيه و شرح نظّام را تدريس كرد و در همان زمانِ نوجوانى ( 16 سالگى ) كتاب « كشف الغاشية عن وجه الحاشيه » را تأليف نمود . از سال 1382 ق به تدريس سطوح ( معالم ، قوانين ، شرح لمعه و شرح تجريد ) و سطح عالى ( رسائل ، مكاسب و كفايه و شرح منظومه ) پرداخت و گاه روزانه ، چهار درس را تدريس مىكرد و درسهايش ، در زمره معروفترين و چشمگيرترين درسهاى حوزه علميه قم بود . يكى از مورخين حوزه علميه قم - بيش از 30 سال پيش ( 1350 ش ) درباره ايشان ، نوشت : معظم له از فضلاء و مدرّسين و اساتيد سطوح عالى حوزه علميه است ، كه به زيور علم و تقوا و متانت و بزرگوارى آراسته است . « 1 » جناب استاد ، در سال 1405 ق بود كه بنا به تقاضاى گروهى از فضلاء تدريس خارج فقه ( بر اساس كتاب شرايع الاسلامِ ابوالقاسم نجم الدين جعفرِ محققِ حلّى ) را آغاز كرد و تاكنون كتابهاى :

--> ( 1 ) . گنجينه دانشمندان ( شريف رازى ) ، ج 2 ، ص 206 ؛ اختران تابناك ( محلاتى ) ، ج 2 ، ص 196 .